Tuesday, June 20, 2006

Απλα βαζω κειμενο για να δω πως φαινεται.

Το βιβλίο "Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις"… Την πρώτη φορά δε το διάβασα… Την δεύτερη ήταν σημάδι….
Τι λέω πάλι ο ζερο?
Πως αποφάσισα να διαβάσω τελικά αυτό το βιβλίο? Δευτέρα λυκείου λοιπόν (15 και μισό χρονών)... Είχα αποφασίσει να αρχίσω να διαβάζω βιβλία λογοτεχνικά...(πολεμούσα τον φόβο μου, τα λογοτεχνικά βιβλία) για τα οποία έβρισκα χίλιες δικαιολογίες στο δημοτικό να μη διαβάζω. Τα μόνα που διάβαζα μέχρι πρώτη λυκείου λοιπόν ήταν αυτά που ήταν "υποχρεωτικά". Τέλος πάντων… πήγα λοιπόν στη βιβλιοθήκη και δεν έβρισκα το βιβλίο που ήθελα. Τότε η βιβλιοθηκάριος μου πρόσφερε το βιβλίο αυτό, Να ζεις,να αγαπάς και να μαθαίνεις. ΄Όπως το πήρα σπίτι, της το πήγα πίσω παρόλο που μου είπε ότι είναι πολύ καλό βιβλίο......γιατί δε μ’άρεσε το εξώφυλλο και τα γράμματα. Όταν θα κλείναμε για τις διακοπές των Χριστουγέννων η καθηγήτρια των νέων ελληνικών κλήρωσε ένα βιβλίο. Ο κλήρος έπεσε σε μια συμμαθήτρια μου η οποία είχε ήδη αυτό το βιβλίο. Το ξανακληρώσαμε. Και ο κλήρος πέφτει στον ζερο... και ο κλήρος πέφτει στον ζερο, που ήταν α α ανορθόγραφος, που ήταν α α ανορθόγραφος. Μου λέει το θες; Λέω στον εαυτό μου κάτι δε πάει καλά μ’αυτό το βιβλίο. Βέβαια της λέω. Μου το υπόγραψε, μου έδωσε της ευχές της και φύγαμε. Τότε πήρα την απόφαση να το διαβάσω.
Πραγματικά μέσα σε 3 μέρες το τέλειωσα.
Εν ολιγοις αυτος ο κυριος Μπουσκαλια μας λεει τα εξης:

"Δε θα ‘θελα να φτιάξω μια εταιρεία με κάποιον αρχιτέκτονα που έχει μόνο ελάχιστη γνώση από κτίρια, ή μ’ ένα χρηματιστή που οι γνώσεις του για τις μετοχές είναι περιορισμένες. Ωστόσο, δημιουργούμε αυτό που ελπίζουμε ότι θα είναι μόνιμες σχέσεις αγάπης , με ανθρώπους που δύσκολα έχουν την παραμικρή γνώση για το τι είναι αγάπη. Εξομοιώνουν την αγάπη με το σεξ, τη γοητεία, το ρομαντισμό, την ανάγκη, την ασφάλεια, τη φροντίδα και ένα σωρό άλλα πράγματα. Βέβαια η αγάπη είναι όλα αυτά κι ωστόσο, κανένα απ αυτά. Η εμπειρία μας μοιάζει να μας πείθει ότι μόνο οι ανόητοι δείχνουν εμπιστοσύνη ,ότι μόνο οι ανόητοι πιστεύουν και αποδέχονται το καθετί. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε η αγάπη είναι το πιο ανόητο από όλα ,γιατί αν δε στηρίζεται πάνω στην εμπιστοσύνη, την πίστη και την αποδοχή, τότε δεν είναι αγάπη! Αγάπη σημαίνει να αφοσιώνεσαι χωρίς εγγυήσεις, να προσφέρεις τον εαυτό σου ολοκληρωτικά με την ελπίδα ότι η αγάπη σου θα γεννήσει αγάπη στο αγαπημένο πρόσωπο. Η αγάπη είναι μια πράξη πίστης ,κι όποιος έχει λιγοστή πίστη, έχει και λιγοστή αγάπη… Η τέλεια αγάπη είναι αυτή που προσφέρει τα πάντα και δεν περιμένει τίποτα. Μόνο όταν η αγάπη είναι απαιτητική φέρνει μαζί της τον πόνο.Αυτή η δήλωση φαίνεται πολύ βασική κι απλή, αλλά στην πρακτική της εφαρμογή είναι πραγματικά δύσκολη. Πολύ λίγοι από μας είναι τόσο ισχυροί, τόσο ολοκληρωτικά ανεχτικοί ,έχουν τόση εμπιστοσύνη, ώστε να προσφέρουν χωρίς προσμονή ανταλλαγμάτων. Δε μπορείς όμως να επιμένεις να σ αγαπήσει κάποιος, να σου ανταποδώσει την αγάπη. Ακόμα και να το σκεφτεί κανείς αυτό ,είναι αστείο. Ωστόσο, υποσυνείδητα , αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν. Αν αγαπάς αληθινά τότε δεν έχεις άλλη επιλογή από το να πιστεύεις , να έχεις εμπιστοσύνη και να ελπίζεις ότι η αγάπη σου θα επιστραφεί. Αλλά δεν υπάρχει καμιά σιγουριά γι αυτό, καμιά εγγύηση. Αν περιμένει κανένας ν αγαπήσει μόνο όταν θα ‘ναι σίγουρος ότι θα δεχτεί ίση αγάπη σαν αντάλλαγμα, θα περιμένει για πάντα. Στην πραγματικότητα, αν αγαπά χωρίς την παραμικρή προσδοκία, πάλι στα σίγουρα θ’ απογοητευτεί τελικά, γιατί δεν είναι καθόλου πιθανό ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του, έστω κι αν η αγάπη τους γι αυτόν είναι μεγάλη.
Η αγάπη είναι αυθόρμητη και διψά να εκφραστεί μέσα από τη χαρά, την ομορφιά, την αλήθεια, ακόμη και μέσα από τα δάκρυα. Η αγάπη ζει τη στιγμή. Ούτε χάνεται στο χτες, ούτε επιδιώκει το αύριο. Η αγάπη είναι το ΤΩΡΑ !"
Λεο Μπουσκάλια.

ΥΓ: ειδες φιλε μου τι σοβαρα πραγματα σκεφτομουν οσο καιρο ελειπα?

No comments: